Biografie

naam		Henk Jaap Moorlag
woonplaats		Arnhem
geboortedatum		8 mei 1990
categorie		belofte
team		Rabo-Giant-Offroad Team
vereniging		Wielervereniging Gaul!
school		Sport en Bewegingsbegeleider RijnIJssel College
lengte		187 cm
gewicht		72 kilogram

Op mijn zesde begon ik met sporten, ik ging voetballen bij Onstwedder Boys. Vijf jaar later stapte ik voor het eerst op de mountainbike. Samen met oom Geert, m'n vader Berend en nog wat vrienden gingen we op pad. Het ging nog niet zo goed, want bij de eerste heuveltje vloog ik al over het stuur. Maar ik vond het mountainbiken meteen superleuk.

Niet veel later ging ik met pa op pad om mijn eerste mountainbike te kopen, een vijftien kilo zware Gazelle. Vanaf dat moment ging ik twee keer in de week fietsen, onder meer met de ATB-groep Onstwedde.

Mijn eerste wedstrijd reed ik op uitnodiging van Rick Nieuwenhuis, een toenmalig wedstrijdrijder uit Alteveer (Gn.). Rick belde, vertelde dat er in Norg een wedstrijdje was en vroeg of ik mee wilde doen. Dat leek me hartstikke leuk. En hoewel ik er nog niet zo veel van snapte, werd ik toch meteen negende van de negentien.

2003
Ik begon voor het eerst aan een compleet wedstrijdseizoen. Ik begon bij de jeugd 11- en 12-jarigen en dat ging meteen behoorlijk goed. Ik werd een keer tweede, in Havelte. Halverwege dit seizoen moest ik de overstap maken naar de 13- en 14-jarigen. Het verschil tussen die categorien was erg groot, de rest van het seizoen presteerde ik dan ook niet veel meer

2004
In 2004 werd het steeds duidelijker dat ik er heel veel plezier in had en dat het mountainbiken me goed af ging. Ik ging daarom meer trainen. De prestaties bleven niet uit: ik werd een keer tweede en een aantal keren derde.

2005
Ik moest moest ik de overstap maken naar de nieuwelingen. Ik trainde intensief en hoopte vaak een top 7 of 8 klassering te rijden. De eerste wedstrijd was Berlicum. Ik had er geen hoge verwachtingen van, maar het ging verrassend goed. Ik werd verrassend vierde.

Dit seizoen ging echt boven verwachting. Ik haalde maar liefst zeven podiumplaatsen. Op het NK hoopte ik te kunnen pieken, maar het ging al aan het begin van de wedstrijd helemaal fout: ik zat heel goed in de wedstrijd, lag derde en reed het gaatje naar nummer twee dicht. Op dat moment reed ik lek. Mijn eerste grote teleurstelling was een feit. Dit nam echter niet weg dat het seizoen bijzonder geslaagd was.

2006
Dit jaar begon ik super. Ik won de eerste drie nationale wedstrijden - nog steeds bij de Nieuwelingen - met overmacht, maar kreeg zware concurrentie van Erik Groen. Uiteindelijk werd ik tweede in de competitie. In de Beneluxcompetitie ging het wederom tussen Erik en mij en deze keer was ik de sterkste.

Een van mijn mooiste prestaties totnogtoe vind ik het Nederlands kampioenschap, dat ik dit jaar haalde. In en sterk deelnemersveld van de Holland Casino Hondsrug Classic werd ik boven verwachting achttiende.

2007
Dit jaar maakte ik een belangrijke stap: de overstap van de nieuwelingen naar de junioren. Waar mijn doel was mee te draaien in de top vijf van Nederland, won ik de eerste nationale wedstrijd van het seizoen al met meer dan twee minuten voorsprong. Dit was de opmaat naar een supergoed jaar.

Maar liefst tien keer won ik als eerstejaars junior een wedstrijd. Ik kwalificeerde me voor het EK in Turkije, waar ik - tot mijn grote tevredenheid - zestiende werd. Minder goed ging het in de wereldbekers. Deze wedstrijden mislukten door technisch malheur en een valpartij.

Mijn belangrijkste doel van het seizoen was het Nederlands kampioenschap, waarvoor ik vooraf als een van de favorieten werd gezien. Hoewel ik dat zelf niet zo voelde, bleek de buitenwereld gelijk te hebben. Ik reed in de eerste ronde weg en kwam solo over de finish met meer dan drie minuten voorsprong op Marco Minnaard. Bij het WK ging ik voor een plaatse bij de eerste twintig. Ook met succes, ik werd zestiende.

2008
Een jaar met pieken en dalen. Als tweedejaars junior wilde ik mij internationaal laten zien, maar een gescheurde enkelband gooide vlak voor het begin van het seizoen roet in het eten. Ondanks een trainingsachterstand, stond ik er in april. Ik finishte voorin bij de wereldbekers, zo werd ik in Houffalize zesde en in Offenburg - na een compleet verprutste start - toch nog vijfde.

Op het EK in Sankt Wendel zat de gehoopte podiumplek er niet in, ik werd vijfde. Bij het WK in Val di Sole ging het bij de start opnieuw mis. Ik werkte mij rustig naar voren en had in de laatste ronde plek vier in zicht. Door een valpartij viel ik terug naar de zevende plek, waarmee ik best tevreden was.

Bij het Beneluxkampioenschap in Zoetemeer was de vorm van het WK er nog. Ik werd Beneluxkampioen. Naar het NK toe was het beste er af. Ik probeerde nog wel te pieken, maar dat lukte niet. Ik werd tweede achter Micki van Empel.

Een week later schoot mijn knie uit de kom toen ik van de fiets stapte. Het leek er op dat mijn seizoen er op zat. Maar het herstel verliep zo voorspoedig, dat ik de Hondsrug Classic in Gieten kon rijden, waar ik de derde plek overall pakte.